Het is iets misleidend, 10 redenen waarom ik van straatfotografie houd. Ik ben namelijk een nieuwkomer als het gaat over straatfotografie. En dan bedoel ik ook echt NIEUWkomer. Ik heb het pas één keer gedaan, desondanks ben ik een groot fan van het genre en ik verheug me erop om me er verder in te verdiepen door middel van dit blog en door er zelf mee aan de gang te gaan. Hier een overzicht van de dingen waar ik me het meest op verheug:

1. Straatfotografie heeft een ziel

Dit is moeilijk uit te leggen, maar het is het belangrijkste … althans voor mij. We zien elke dag foto’s. Prachtige landschappen, portretten, enz., maar sommige missen de ziel. Straatfotografie is dat moment dat je ziet, en dat wat je ziet heeft direct ziel. Een echt stukje van het leven. Vooral de mensen. Landschappen hebben het ook. Misschien als ik verder ga met mijn lijst, zal dit het beter uitleggen. Misschien zie je het al als je naar het werk kijkt van bijvoorbeeld John Free.

2. Straatfotografie is direct

Dat moment. Precies daar. Die persoon. Dat licht. Die schaduw. De kans is groot dat dat moment er nooit meer zal zijn. Natuurlijk kun je de volgende dag op precies dezelfde tijd teruggaan om iets te krijgen dat in de buurt komt. Maar het zal niet hetzelfde zijn. Die persoon draagt iets anders. Ze zullen er vermoeider of gelukkiger uitzien. De zon zal iets minder helder zijn. De wind blaast de bladeren in een andere richting. Het zal nooit precies hetzelfde zijn.

3. Straatfotografie is een uitdaging

Dit gaat allemaal over mij, maar ik weet dat iedereen die op straat schiet dit meemaakt. Het is anders dan het fotograferen van een landschap. In een dergelijk geval staat de tijd aan jouw kant. Bij straatfotografie is dat niet zo. Timing, denk ik, is alles. Om de gewenste foto te krijgen, is een uitdagende combinatie van geduld en snelheid vereist. Om nog maar te zwijgen over vaardigheden.

4. Straatfotografie bevordert socialiseren

Buitengewoon sociaal ben ik niet. Ik vind het moeilijk om echt contact te maken. Ik voel me snel ongemakkelijk. Voel me niet capabel genoeg om over kleine dingen te praten. Toen ik mijn eerste straatportret probeerde, duurde het een tijdje om de te verzamelen mensen te vragen of ik ze kon fotograferen. Pas toen ik me over mijn schroom heen durfde te zetten na een paar uur rond te hebben gelopen, was de reactie die ik kreeg ontzettend leuk en de mensen vertelde allemaal uitbundig hun verhaal. Wat blijkt; contact maken met een camera in je handen is toch gemakkelijker.

5. Ik hou van mensen

Echt waar. Ik hou ervan om naar ze te kijken, hun te horen praten, alles. Ik denk dat dat is waarom ik zo graag naar geweldig straatwerk kijk. Geweldige gezichten, geweldige mensen.

6. Ik hou van het gevoel

Een andere die moeilijk te beschrijven is het gevoel. De vrijheid die ik voel wanneer ik rondloop. De concentratie die er is wanneer ik mezelf een doelstelling heb meegegeven. De snelheid waarmee mijn fotografie groeit … dat is het.

7. Het zorgt dat je eruit komt

Ik werk veel te veel, dus alleen het weekend of de nacht blijft over om foto’s te maken.  Wanneer het weekend is, ga ik er graag op uit en schiet ik als een gek. Het is ongelooflijk therapeutisch. Plus, er is de toegevoegde bonus van mogelijk nieuwe mensen te ontmoeten en een prachtige architectuur te zien!

8. Het is spannend

Het is een sensatie. Een locatie zoeken. Scannen voor een opname. Die persoon benaderen. Het zet me aan de gang. Het is een nerveuze anticipatie gevolgd door de haast van voldoening.

9. Kennismaken met je stad

Ik woon in de buurt van drie kleinere steden en een grote. Rijd er altijd doorheen. Maar nu leer ik ze ECHT kennen. Zelfs als ik niet aan het fotograferen ben, denk ik erover na, en scout de scène. Ik maak mentale aantekeningen of noteer ze. Dit wordt vooral een big deal voor mij. Ik heb een, misschien twee dagen in het weekend om te schieten, dus ik moet een plan hebben. Ik ga deze steden beter leren kennen, bewuster worden van welke scènes er mogelijk zijn, voordat ik zelfs maar aan het fotograferen ben!

10. Het bewaart herinneringen

Ja, ik weet het, een eenvoudig antwoord. Voor mij is het waar. Foto’s van vroeger vertellen een rijk verhaal. Nationale Garde in de straten om plundering te voorkomen. Mensen proberen bezittingen te sparen. Het werd toen niet echt “straatfotografie” genoemd. De opnames waren echter allemaal op straatniveau. Ze hadden absoluut het gevoel. De afbeeldingen waren verbluffend. Twee dingen sprongen me tegemoet. De gezichten en tekens. Veel van de gebouwen zijn er nog steeds, maar veel van die gezichten zijn dat niet en dat zijn ook geen tekens.

10 redenen waarom ik van straatfotografie houd

Deze opsomming van 10 punten waarom ik van straatfotografie houd zal in de loop van de tijd veranderen, misschien komt er zelfs ooit wel een lijst met 10 redenen wat ik absoluut niet leuk vind aan straatfotografie, maar voor nu is dit het. Een mooi startpunt. Over een half jaar blik ik terug, hopelijk op enkele mooie foto’s en hopelijk op heel veel ervaring.